ADNAN DOĞAN
1999-2001 yıllarında yürütülen bu araştırmada, Erzincan ilinde yoğun olarak yetiştiriciliği yapılan Aksakı ve Karasakı elma çeşitlerinin klon seleksiyonu yoluyla ıslahı amaçlanmıştır.
Çalışmanın ilk yılında (1999) Erzincan Merkez ve Üzümlü ilçelerine bağlı belde ve köyler taranmış; verim potansiyeli yüksek, periyodisite problemi az ve meyve kalitesi yönünden üstün olan 49 tip işaretlenmiştir. İşaretlenen bu tiplerde 1999 ve 2000 yıllarında fenolojik gözlem, pomolojik değerlendirme ve bazı kimyasal analizler yapılmıştır.
Tiplerin birbirleriyle karşılaştırılmasında değiştirilmiş ‘Tartılı Derecelendirme’ metodu kullanılmıştır. Verimlilik, periyodisite, meyve iriliği, tat, albeni, meyve eti sertliği, meyve kabuk sertliği ve suda çözünür kuru madde miktarı tartılı derecelendirmeye esas olan özellikler olarak ele alınmıştır.
Araştırmada Aksakı ve Karasakı elma tiplerinden 24 M-1, 24 M-12, 24 Ü-6, 24 M-31 ve 24 Ü-9 verimli ve incelenen her iki yılda da periyodisiteye eğilimi az tipler olarak belirlenmiştir. Değerlendirilen tipler meyve iriliği bakımından 56.06 (24 M-16) ile 73.08 mm (24 Ü-9) arasında meyve enine sahip bulunmuştur. Tipler; meyve eti sertliği bakımından 6.157 (24 M-39) ile 9.700 kg (24 M-16) arasında değer alırken; meyve kabuk sertliğinde 1.122 (24 Ü-8) ile 2.955 kg (24 M-20) arasında değer almışlardır. Tiplerin SÇKM miktarları %9.4 (24 Ü-1) ile %14.9 (24 M-13) arasında değişmiştir.
Yapılan tartılı derecelendirme sonucunda Aksakı elma tiplerinden 24 M-1, 24 M-12; 24 M-38 ve 24 Ü-6 ; Karasakı elma tiplerinden ise 24 M-6, 24 M-31 ve 24 Ü-9 nolu tipler ümitvar olarak seçilmiştir.